بر خود واجب كرده نيز حرام است . شارح ( ره ) مىفرماين : نذر معصيت در اينجا به دو نحو تصوير مىشود : 1 - بعنوان شكر . 2 - بعنوان زجر . و هركدام نيز به دو نحو متصوّر هستند : امّا شكر : الف : نذر كند اگر واجبى را ترك كرد بشكرانه آن جزائش را گرفتن روزه قرار دهد . ب : نذر نمايد كه اگر حرامى را مرتكب شد بشكرانه آن چند روز روزه بگيرد . امّا زجر : ج : نذر كند اگر واجبى را بجاى آورد به جهت زجر از آن و اينكه ديگر اين عمل را مرتكب نشود چند روز روزه بگيرد . د : نذر نمايد اگر حرامى را ترك كرد به جهت انزجار و اين ترك و اين كه من بعد ترك در خارج صورت نگيرد چند روز روزه بگيرد . قوله : بجعل الجزاء شكرا : بيانست براى كيفيّت نذر معصيت . قوله : او فعل المحرّم : يعنى جزاء را شكر بر فعل و ارتكاب حرام قرار دهد . قوله : و زجرا على العكس : يعنى جزاء را بعنوان زجر از فعل واجب يا ترك حرام قرار دهد . قوله : و صومه : يعنى صوم مزبور نيز حرام است .